mrt 27
2009

Vroeger hadden we een dakraam op zolder. Ik heb daar nogal wat nachtelijke uurtjes doorgebracht om tijdens heldere avonden naar de sterren te kijken. Als hulpmiddel had ik een draaibare schijf met de sterrenhemel, gedrukt in lichtgevende inkt. Heel handig: even in het licht houden en vervolgens met licht uit de stipjespatronen op de schijf vergelijken met die in de lucht.

Het nadeel was mijn woonomgeving. In de rook van Rotterdam (figuurlijk, dan) is er vrij veel lichtvervuiling. De helderste sterren waren wel te zien, maar de kleintjes en de nevels niet. Laatst had ik een congres over het donker zijn op de Veluwe. Daar werd ik me weer van bewust dat hoe donkerder het buiten is, hoe lichter de hemel wordt. Klinkt tegenstrijdig, maar is echt waar.

Als je uit een verlichte ruimte naar buiten stapt, denk je dat het donker is. Maar eigenlijk is dat het niet. En dat zie je pas als je gewend bent aan het donker. Eigenlijk geldt dat met alles in het leven. Door contrasten wordt je bewust van de verschillen. Zonder de bergen zijn er geen dalen, zonder rijkdom geen armoede, zonder licht geen donker.

Laatst werd ik pijnlijk geconfronteerd met deze waarheid. Ik moest even de knuffel van mijn dochter uit de auto halen. Snel mijn schoen (half) aangedaan en al huppelend naar buiten. Even een blik naar boven, kijken hoe helder het is en of er vallende sterren te zien zijn. En jawel! … BOEM…

Het eindigde in een blik op de straatstenen van pak-’m-beek zo’n drie centimeter afstand. De enige sterren ik zag waren in mijn hoofd, op mijn kapotte knie (voor het eerst in 30 jaar weer eens een heus gat in mijn (dure) broek!) en mijn bloedende, gekneusde schouder. Ik ben niet echt meer gewend te vallen. Ben blij dat Joop van Tellingen of een van zijn collega’s niet in de bosjes lag. Het zag eruit alsof ik als een vrome moslima naar het oosten aan het bidden was. Vooral omdat ik niet meteen overeind kon komen.

Door deze ervaring besef ik weer hoe pril een goede gezondheid is. En hoe wankel mijn evenwicht… Het contrast schudde mij weer wakker. Het had veel erger kunnen aflopen, maar blijkbaar waren de sterren mij goed gezind.