feb 28
2009

Stemming kun je maken. Je mood kun je manipuleren. Als ik muziek aanzet, wordt er op mijn emotie ingespeeld. Ik kan helemaal in een bepaalde mood komen bij het horen van bepaalde nummers. Wegzwijmelen bij herinneringen aan de 80-er jaren. Liedjes uit mijn pubertijd. Liedjes uit de periode van het Dancing with the Stars avontuur. Als je bij een bepaalde gebeurtenis een specifiek liedje hebt gehoord, dan zal je bij het opnieuw horen van dat liedje terugdenken aan die gebeurtenis. En de appel valt niet ver van de boom, want mijn kids doen niets liever dan naar muziek luisteren.

Nu is hun engels nog wat beperkt. Het is heel grappig om te horen hoe zij fonetisch woorden oppakken en nazingen. Soms klinkt het goed en een enkele keer levert het een soort babylonische spraakverwarring op, waarbij een rechtgeaarde engelsman of amerikaan zeer geschokt zou zijn. Onbedoelde stoute woordjes uit de mond van een kind van 7, 5 of 3…. Het levert hilarische situaties op en je krijgt er spontaan de slappe lach van. En de kids zelf ook als je ze uitlegt wat ze nu eigenljk per ongeluk hebben gezegd met hun verdraaide uitspraak in het Engels.

Overigens heb ik zelf ooit ook een keer zo’n blunder begaan. Ik mocht twee weken bij mijn familie in Engeland logeren en meedraaien op een Engelse Highschool. Tijdens het oppassen deden mijn nicht en ik een kaartspel met de Engelse oppaskinders. Als we onderling Nederlands praatte, begrepen de kinderen het niet. Wel handig. Behalve als je een Nederlands woord uitspreekt wat in het Engels een heeeeeeel andere betekenis heeft. Ik fluisterde mijn nicht in dat ik in mijn overgebleven kaarten een ‘aas’ had. (Als je dat hardop uitspreekt en je weet iets van Engelse foute woorden en dialecten … aiaiai.) Dat hoorde de kids ook: die hebben de avond van hun leven gehad….

Terug naar muziek. Omdat buitenlandstalige nummers niet goed te begrijpen zijn voor mijn kinderen, heb ik wat Nederlandse CD’s gekocht. Hun favorieten: Acda & de Munnik (diverse nummers: ‘vandaag ben ik gaan lopen’, ‘groeten uit prachtig maaiveld’), Blof met ‘ik ben mijzelf niet of al die jaren nooit geweest’. En iets met een dronken amsterdamse zeeman die naar de hoeren gaat (die uitleg heb ik nog maar even laten zitten, hahahaha) en waar de tekst in voorkomt ‘ zal je zeggen dat ik een klootzak ben’. Nick en Simon met ‘ Rosanna’ en ook Marco Borsato met Ali B zijn erg hot. Het is een genot om een meisje van net drie fanatiek te horen zeggen: ‘ik wil Ali B!’.

Vooral Laurens (5 jaar) kent veel nummers uit zijn hoofd en weet al na een paar tonen welk liedje het is. Zodra we in de auto stappen mag ik als een DJ alle nummers opzoeken en wisselen. Langzaam worden mijn herinneringen bij bepaalde nummers hergeprogrammeerd doordat ik ze nu hoor samen met de kids en hun reacties. Soms kom ik tot de ontdekking dat het nummer heel ergens anders over ging dan ik altijd dacht! Hmmmmm. Leerzaam.

Herinneringen kun je maken. Ik hoop dat ik mijn kinderen nu heel veel positieve herinneringen kan meegeven. Onbewust geven zij mij nu heel veel ontroerend herinneringen mee. Niet alleen met muziek. Ze laten mij ook af en toe weer teruggaan naar vroeger. Bij hun mag ik af en toe ook kind zijn. En dan brul ik net zo hard mee met de muziek als zij en doe net alsof ik nog helemaal niet weet wat al die woorden betekenen. Dat geeft mij een heerlijk ontspannen mood: even weg van de verantwoordelijke volwassenwereld met oorlog, geweld, politieke intriges, neergestorte vliegtuigen…. Ben dol op muziek in/op mijn oren!!!