jun 28
2008

Niet verbazingwekkend natuurlijk dat wolken mij meer dan gemiddeld interesseren ;-) . De afgelopen tijd viel mij op dat er regelmatig een zee van wolkenwatten in de lucht te zien waren. Sommige groot, andere klein. Soms gerangschikt in een rij, soms ook op het oog geheel chaotisch. Ik kan er urenlang naar koekeloeren: Lekker liggend op de rug kijkend naar de snel voorbij trekkende cumuli, waar je lekker over kunt fantaseren.

Wolken zijn voor mij een metafoor voor relaties in het leven. Alle familie, vrienden, kennissen….. ieder is vergelijkbaar met een wolk. De een blijft langer bij je hangen dan de ander. De een houdt zijn oorspronkelijke vorm, de ander verandert – al dan niet geleidelijk. De een groeit met je mee, de ander zoekt al snel zijn eigen weg. Heel grappig als je dan in een bui van bezinning de relaties in je directe omgeving analyseert en vergelijkt met de soorten wolken die er zijn.

Grappig genoeg inspireren de wolken ook IT-specialisten! Er is zelfs een term voor uitgevonden: Cloud Computing. Een treffende term als je denkt aan die wolkenzee. Het komt er op neer dat je alle computerkracht uit een soort ’stopcontact’ haalt, net als met stroom. In plaats van in elk huis alle computerapparatuur en software te moeten hebben, zoek je verbinding met een netwerk, die alle benodigde krachten bundelt en de meest up-to-date apparatuur heeft. Net als we nu met stroom doen.

Ook met issues over klimaatverandering zijn te vergelijken met snel veranderende wolkenpartijen. Soms lijken er leuke duurzame oplossingen te zijn (1e generatie biobrandstoffen), maar dan blijkt dat nou net het voedselprobleem aan te wakkeren. Weg briljant idee. Wat wordt het volgende struikelblok? Vooralsnog ben ik vaak verwonderd over de prachtige vormen en oplossingen, maar ik ben tegelijktijd kritisch naar de mogelijke andere kant van het verhaal. Ik geef nu veel lezingen waarbij het klimaat en duurzaam ondernemen aan elkaar worden gekoppeld: weer een nieuwe prachtige wolkenpartij. Hoe lang zal die blijven hangen bij mij?

Ieder menselijk contact (en dat merk je vooral weer bij lezingen) is een wolk(enpartij). Ideeen en ervaringen van anderen inspireren. Soms komen er hele verrassende dingen uit: niet altijd nieuw, maar even weggezonken in het geheugen. Wow, sommige wolken wil ik heeeeel lang bij mij houden.