Ik ben nog steeds niet bekomen van een wel zeeeer toevallige ontmoeting vanmiddag! Bestaat toeval?

Het is krokusvakantie, dus ondernemen we met de kids wat leuke dingen. Op hun verlanglijstje stond de film ‘Underdog’. Aangezien het in Utrecht op donderdag koopavond is, leek het me een uitgelezen dag vandaag dat bioskoopje te pakken. Hebben we daarna alle tijd om nog te winkelen.

Madeleine is eigenlijk te klein is voor de film en ik had nog een missie. Ik moet/mag zondag 9 maart naar de premiere van de musical Dirty Dancing (waar mijn danspartner Marcus een prominente rol heeft!). De ellende van premieres is dat je een kledingcode hebt. En dus op jacht moet. Niet mij hobby! Waar vind ik toch binnen afzienbare tijd de juiste jurk… Had wat adresjes in Amsterdam gekregen, maar moest nu met de kids toch in Utrecht zijn.

De jongens met papa gedumpt bij de bioscoop en mams met dochtertje de stad in op zoek naar de ultieme outfit. Via internet een danswinkel gevonden, maar halverwege strandde ik bij een leuk shopje. Al verlekkerend aan allemaal prachtige kledingstukken, sta ik op een bovenverdieping een daarvan te passen. Zegt er ineens iemand heel spontaan: Hee, hallo! Ik kijk… en dacht heus even dat ik erin bleef.

Je gelooft het niet! De moeder en zus van Marcus! Nou zeg ik je… De kans dat:
- we tegelijkertijd in Utrecht zijn is klein (wonen alledrie in andere delen van het land en ik zit zelden in de stad),
- we allemaal in hartje Utrecht zijn is nog kleiner (weet je hoeveel winkels er zijn?!?!),
- je dan samen uitgerekend in die ene winkel elkaar tegenkomt is echt nihil (als je het afspreekt lukt het je waarschijnlijk nog niet eens)
En dan ook nog als ik uitgerekend mijn outfit voor de premiere van Dirty Dancing (waar onze gemeenschappelijke deler ‘Marcus’ in speelt!) sta te passen. Echt, gekker moet het niet worden!!!! De kans op het winnen van de staatsloterij is veel groter.

Maar toeval bestaat niet, zeggen ze. Een bovennatuurlijk signaal! Het moest zo zijn. Dus is het die outfit geworden! Ik ben klaar voor zondag de 9e! Having the time of my life….

P.S. De boys hadden hun eigen hilarische verhaal: ze waren in de verkeerde bioscoopzaal gaan zitten. Die hele film waar we voor gekomen waren hebben ze niet eens gezien! Hahahaha….



Er wordt mij regelmatig gevraagd waarom de blog niet vaak meer geup-date wordt. Tja, daar sta je dan met je goede gedrag.

Wat voor excuus zal ik aandragen? Eh… Ik neem er de tijd niet voor (foei), heb nog zoveel andere dingen te doen en aan de (hoeveelheid) reacties kan ik niet meer opmaken of er nog vraag naar is. Intussen beleef ik natuurlijk genoeg. Maar minimaal een keer per maand moet kunnen…

Wat houdt me nu bezig? De grote verbouwing is achter de rug en we zijn weinig problemen tegen gekomen (goede aannemer!). Alleen nu de afwerking nog. We houden een houten vloer besteld en het dappere plan opgevat dat zelf te leggen. Geen bedrijf wil namelijk leggen tegen een schappelijke prijs als de halve kamer nog vol staat. En het weer is er niet naar alles in de tuin te laten overnachten.

Toen bleek de eerste levering hout niet de juiste te zijn. Fout van de verkoper. Alles weer terug (maar intussen houdt het, vanwege vakanties, qua volume tussendoor wel de aanbouw bezet). Opnieuw op jacht naar een vloerbedekking. Gelukkig hadden we wind mee en vonden we in 1 middag wat we wilden.

Tja, dan moet dat ook nog gelegd worden. En dan de coating. Je wilt niet weten hoeveel duizend mogelijkheden er zijn! Heeft iemand wel een zo’n boen-schuurmachine bedient? Nou, als je ooit plannen hebt: wees gewaarschuwd. Dat ding gaat met jou aan de haal! En dan zeg ik nog verbolgen: op het plaatjes staat een lieftallige mevrouw heel ontspannen dat ding te besturen. Het antwoord kreeg ik meteen: toen stond dat kreng niet aan! Hahahaha.

Afin, we moeten dus nog even de puntjes op de i zetten. Duimen maar. Met loslopende kinderen is dat niet makkelijk. Ze hebben het talent om alles te verstoppen, mee te spelen en op een niet-logische plaats terug te leggen. En dan is Madeleine nog bang voor alle machines die lawaai maken. Dus de vloer schuren of zagen met haar in de buurt loopt uit op huildrama’s. Ik zou zeggen: WORDT VERVOLGD!