koekje van eigen deeg
nov 30
2007
Hoor de storm waait door de bomen,
Makker, staakt uw wild geraas.
‘t Heerlijk avondje is gekomen,
‘t avondje van Sinterklaas.
Vol verwachting klopt ons hart,
Wie de koek krijgt, wie de gard.
Vol verwachting klopt ons hart,
Wat Piet ons brengt, ik wacht vol smart
.
De Sinterklaastijd zit altijd vol verrassingen. Ondanks dat het een feest is voor kinderen, grijpen ook volwassenen de kans om nog even kind te mogen zijn. Dat kado waar je kind nog veeeels te klein voor is, dat moet nu toch echt al gekocht worden (kan pappa er alvast mee spelen). De pepernoten en chocoladeletters moet echt voorgeproefd worden. Hoewel het op school ten strengste verboden is voor aankomst van de Sint al wat kruidnootjes mee te geven voor de pauze. Op het bezigen van het S-woord staat zelfs straf.
Niets is leuker dan zelf pepernoten te bakken. Met eigen deeg (beetje creativiteit van jezelf en speculaasdeeg van de bakker) kun je de leukste en lekkerste figuurtjes maken. Vervolgens stoppen Christiaan en Laurens zelf hun brouwsels in onze schoenen. Dat zit wat ongemakkelijk als je onverhoeds je schoenen aantrekt, maar zij hebben de grootste lol. Madeleine snapt er nog weinig van, maar doet volop mee. Ze verraadt zichzelf door net te doen of ze heel lief alleen speelt, om vervolgens als een soort zwarte Piet van de gesmolten chocola weer boven tafel te komen (glunderend van oor tot oor).
Mijn creativiteit wordt ook aardig op de proef gesteld. Hoe groter (en bijdehanter) ze worden, hoe hilarischer sommige dingen gaan. Na het zetten van de schoen, proberen ze wakker te blijven om te kijken of ze Zwarte Piet zien. Gevolg is dat ik tot heel laat moet wachten Zwarte Piet te spelen. En dan vergeet ik het nog wel eens. Dan moet je je ’s ochtends in allerlei bochten wringen om ze nog een paar minuten af te leiden, zodat alsnog snel de schoen gevuld kan worden. Foutjes worden verdoezeld met: dat heeft vast een Piet zonder veer gedaan. Heel mooi om te zien hoe ze hun eigen oplossingen bedenken.
En dan mijn eigen ondoordachte acties verdoezelen. Waar verstop ik toch in hemelsnaam dat veels te grote kado? Uiteindelijk gewoon onder hun neus met een enorme slaapzak eroverheen. Pfew, als dat maar goedgaat. Ben opgelucht als 5 december is geweest. Kunnen we niet meer betrapt worden. En dan meteen op bomenjacht, want er komt geen kerstspul in voor Sint weer vertrokken is. Met de nieuwe uitbouw heb ik eindelijk ruimte voor een enorme (echte!) kerstboom! Net als vroeger blijft de tijd van die 2 mannen met rode kleding en witte baarden heel bijzonder.
1