Helga's Weerklank

Afgelopen week heeft RTL de winterprogrammering gepresenteerd. In de ochtend voor de pers, in de middag voor adverteerders. Het leuke van die bijeenkomsten is dat je veel mensen tegenkomt. Bekende en onbekende nederlanders. Bekende en onbekende fotografen. Veel collega’s.

Er zijn veel foto’s gemaakt.
*Door de pers (vooral de roddelbladen…..): komende weken zal her en der wel wat verschijnen, al dan niet met een (fantasie)verhaal erbij.
*Door mij: ook ik heb in de aanslag gestaan met mijn VIP-log camera! Zodra ik de boel wilde opnemen, stormde een nieuw legertje fotografen op mij af. Helga met fotocamera op de foto die de flitsende fotocamera’s vastlegt. Spontaan kwam Olaf Mol in beeld toen ik een eerste introfilmpje aan het opnemen was.

De presentatie van onze zenders RTL4, 5, 7 en nieuwe loot RTL8 was mooi opgezet. Er is veel te zien het komende seizoen. Entertainment, informatief, avontuurlijk, humor… Ook radio 538 wordt toegevoegd aan onze portfolio. We zitten stevig in het TV-zadel!

Ook werd me meermalen gevraagd of Dancing with the Stars weer terug kwam. Vooralsnog staat het niet komende winter gepland (was ook vorig jaar niet zo), maar misschien komt het in het voorjaar. De programmering is net als het weer. Je moet nooit tever in de toekomst kijken: de betrouwbaarheid neemt af naarmate je verder vooruit wilt kijken… hahaha.

Winnie de Poeh zei het al: ‘EEN voor allen, allen voor EEN!’. Zeer filosofisch. Frapant is dat je datgene erin ziet, waar je op dat moment van je leven voor open staat en mee bezig bent. Bij Winnie gaat het vooral om vriendschap. Bij mijn kinderen om het verdelen van snoepjes. RTL geeft er komende maanden ook een invulling aan. Een heel bijzondere.

Volgens mij is het nog niet openbaar gemaakt. Dus: sssssst, mondje dicht!.

In navolging van Amerikaanse inititatiefnemers, gaat RTL zijn bekende nederlanders inzetten om armoede onder de aandacht te brengen. In de USA heette die campagne ‘ONE’, in ons land, je raad het al: EEN.

In 2000 spraken 189 landen af om de armoede in de wereld in 2015 te halveren. Nu in 2007 blijken de toen afgesproken millenniumdoelen nog lang niet gerealiseerd. Nog steeds is er sprake van extreme armoede en honger, gaan veel kinderen niet naar school en sterven miljoenen mensen aan aids en malaria. EEN start, in navolging van het Amerikaanse ONE, een campagne in Nederland om alle Nederlanders EEN voor EEN te mobiliseren in de strijd tegen armoede. Iedereen wordt opgeroepen om zijn stem te laten horen om regelingsleiders te houden aan de belofte om hieraan een einde te maken.

Hoe RTL Nederland daar precies invulling aan gaat geven, dat verklap ik nog niet. Ik wil geen ruzie met de baas, hahaha. Ik heb wel achter-de-schermen-filmpjes gemaakt van voorbereidingen. Een glimp.

En laten we eerlijk zijn: elke drie seconden sterft een kind door armoede! Onnodig! Hun levens kunnen worden gered, overal ter wereld door mensen zoals jij en ik. EEN wil de armoede de wereld uit helpen. Zoals Winnie de Poeh al zei: ‘EEN voor allen, allen voor EEN!’. Soms doen mensen/beren wijzere uitspraken dan ze zelf doorhebben!

Na een paar dagen werken ben ik best wel af. We hebben intensieve diensten op RTL, maar daarnaast vergen lezingen en administratie ook tijd en energie. Dan moet ik broodnodig even bijtanken. Tja, en als je dan echt vrij bent, vliegt de tijd met drie kids. Ik merk dat ik meer slaap nodig heb. Vooral ’s ochtends ben ik moeilijk wakker te krijgen. Lang leve de pure chocola (met ‘opwekkende’ stofjes – ik lust geen koffie)! Ik ben jaloers op mensen die barsten van de energie, alle tijd voor zichzelf hebben, weinig slaap nodig hebben en niet aankomen van eten! hahaha.

De vakantieperiode nadert. Dus snel nog wat klusjes afmaken. Ik krijg binnenkort mijn hybride-auto, dus weer verzekeringen afbellen en vergelijken. En dat is best lucratief, kan ik je melden. Mijn oudste mag deze week op voor zijn zwemdiploma A, dus nieuwe zwemlessen voor na de vakantie bij andere zwembaden regelen. De vakantie voorbereiden, maar die wordt steeds korter door omstandigheden…. Pfoehh…. Volgens mij ben ik (net als veel medelanders) aan vakantie toe!

Nu wij vanuit de weerkamer uitzenden, is mij van verschillende kanten gevraagd of ik een blessure heb (omdat ik zittend presenteer). Hahahaha, gelukkig niet. Sterker nog, ik heb sinds maandag een nieuwe burostoel gekregen van een bedrijf, dat bij een uitzending van Frits Spits had vernomen dat ik met het vele zitwerk zulke stijve gewrichten kreeg. Prompt kreeg ik een mail dat zij een burostoel aanboden om te kijken of mijn klachten verholpen konden worden. Nou, de eerste resultaten zijn erg positief. Wat zit dat anders en vooral lekker! Weg met de blessures (dansen hielp er overigens ook goed tegen). Dat is weer een van die verrassende inititiatieven die ineens de zon flink doen doorbreken!!!

Overigens is de weerkamer omgetoverd tot een halve studio. Inclusief met lampen die de temperatuur in de weerkamer in korte tijd flink doen stijgen. Er staat een mobiele airco tegenin te loeien. Mijn nieuwscollega’s zijn jaloers, omdat hun tijdelijke studio echt bloedheet wordt. Een camera staat de hele dag aan (voor de privacy zetten we er maar iets voor als er geen uitzendingen zijn). En we hebben weer wat extra monitoren gekregen: een ter controle voor het beeld van de camera, een ter afkijk van de studio en de uitzending. Er staan nu 12 (!) monitoren op mijn kamer….. Lang leve het milieu.

Het heeft overigens wel voordelen om vanuit de weerkamer onze uitzendingen te doen. Ik blijf bovenop de weergegevens zitten en kan tot de laatste seconde gegevens bekijken. Met het heftige onweer van afgelopen maandagavond gaf dat wel een kick. Echt bovenop het nieuws met het laatste weer… Maar na een paar drukke dagen (stuk of 3000 weerfoto’s!), geef ik het stokje met alle liefde weer over aan mijn collega. Ik ben weer aan een paar vrije dagen toe. Of aan vakantie? Toch een beetje jaloers op vakantievierende collega’s?

Al snuffelend op mijn computer kwam ik een fotoreeks tegen van 5 jaar geleden. Voor het interne blad van RTL heb ik ooit mijn dag visueel mogen vastleggen (waar ken ik dat van ?!?). Grappig om te ervaren dat het veel korter geleden lijkt dan het is. Volgens de gegevens was het juni 2002. Voor mijn gevoel twee jaar terug. Toen zaten we in een gebouw in Kerkelanden (zuidkant van Hilversum).

De studio en regiekamer was op de begane vloer (eerst onder de ruimte van de nieuwsredactie op de 1e verdieping), later in de andere vleugel onder de weerkamer. Ik roep nog steeds dat ik ‘naar onder ga’ als ik naar de studio wil. Laat in dit nieuwe gebouw in het mediapark (noordkant Hilversum) de studio juist een verdieping omhoog zijn. Tja, oude gewoonten slijten slecht. Is me overigens wel eens bijna heel duur komen te staan.

Heb er nog slapeloze nachten van. Uit gewoonte rende ik vlak voor de uitzending op zondag om 18 uur naar beneden (in plaats van omhoog dus waar de studio is). Dan moeten we door een soort sluis met twee deuren. De eerste deur kon ik vanuit het trappenhuis zo in, valt achter mij in het slot. De tweede wilde niet open: alleen op vertoon van een pasje (die op de weerkamer lag). De deur achter mij idem dito vanuit de sluis.
Sjipperdesjips. Ik realiseerde me toen pas dat ik in mijn automatisme de verkeerde kant op was gegaan (want bij de studioingang boven heb je geen pasje nodig, om dit soort probleempjes te voorkomen). Het zes uur nieuws was al gaande, geen kip in het restaurant (wat dus beneden is).

Ik heb toch staan bonken en schreeuwen…. Uiteindelijk heeft iemand mij gehoord en vrij gelaten (moet je mij hebben, dik de slappe lach van deze stommiteit). Was nog net op tijd voor het weerbericht, maar vraag me niet meer hoe dat is gegaan. Sindsdien heb ik bijna altijd een pasje bij me, want ik ren nog wel eens op een onbewaakt moment naar onder in plaats van boven. Gelukkig is dat nooit meer mis gegaan (zeg nooit nooit – nu met de verbouwing is de studio juist weer onder….gewoontes zijn lastig te veranderen).

Afin, getuige de foto’s is de werkdag weinig veranderd. De gang naar het koffiezetapparaat aan het begin van de werkdag (met ook heet water, want ik lust geen koffie), dezelfde thermoskan, dezelfde mok met mijn naam die afgelopen week toevallig gesneuveld is (snif), het lozen van het theewater (arbo-technisch moet je je computertijd immers vaak onderbreken), de papierwinkel, de ruzies met haperende printers en faxen, de make-up, het omkleden (erg leuke foto!), de regie/studio, het afsmincken na afloop.

Drie opvallende verschillen: toen was er nog een groen/blauwe chromakey, nu een realistich videoscherm. Toen tekende wij onze weerkamer op papier (met kleurtjes en al) en leverde dat in bij de grafische afdeling (Marisol op de foto is er nog steeds). Zij maakten dan de weerkaarten op de computer voor de uitzending. Nu doen we alles zelf. Verschil nummer 3: het kapsel en de bril, hahahaha.

De tand des tijd… te zien via de link “VIP-log”.