the morning after….
mei 30
2007
Het is lang geleden dat ik bij het ochtendgloren naar huis ben gereden
. Wat een beetje (boel) adrenaline allemaal niet kan doen. Bij thuiskomst maandagochtend (!) heb ik de bloemen verzorgd en in het water gezet, alle telefoons uitgezet en een paar uur heerlijk geslapen. De kids waren uit logeren, dus eindelijk slapen tot je vanzelf weer wakker wordt. Ware het niet dat er om 11 uur alsnog een telefoon afging. Foutje. Ik wilde mijn dag/nachtritme niet teveel verstoren, dus een mooi moment om op te staan.
Wel bijzonder wakker worden als je in de kranten, op internetnieuwssites en op TV genoemd wordt! Langzaam drong het door dat het wellicht geen droom is geweest. Het leek mij leuk wat nieuwsmomenten vast te leggen. Kwam toen tot de ontdekking dat mijn fotocamera in de studio was blijven liggen. Dat is nou wat ze noemen een ‘dejavu’. De geschiedenis herhaalde zich: ik heb een internationale weerpresentatieprijs gewonnen in 1998 en ook toen is mijn camera verdwenen. Blijkbaar is dat mijn levenslot… (je moet er wat voor over hebben
)
De aanvragen voor televisieoptredens op de maandag zelf heb ik afgeslagen. Wat heeft die dag rust mij goed gedaan (of was het toch de stoot adrenaline?). Dinsdagochtend was het meteen bal met de radio (Edwin Evers en Giel Beelen). De dinsdag was een drukke, enerverende dag. Wat heb ik een hoop lieve reacties gekregen. Bloemen, kaarten, champagne, een grote taart van de lokale bakker en heel veel complimentjes. Heb me nooit gerealiseerd wat de impact is. Wat kan ik genieten van mensen die genieten!
Mijn RTL-dienst was chaotisch, maar ook vertrouwd. Als Marcus na deze werkdag achter de computer mijn houding had gezien, had ik op mijn donder gekregen. Hahaha. Na mijn dienst ook nog naar opnames geweest van Laat ze maar Lachen in Aalsmeer. Dat wordt 2 juni uitgezonden. Helaas weer veels te laat naar bed en vroeg er weer uit. Als ik vandaag had moeten trainen, was ik om de haverklap van mijn voeten gedonderd van vermoeidheid! Maar ik kan er nog niet toegeven: donderdag een lezing en een demo met Marcus. Heerlijk, weer even bewegen … als ik het nog kan … Hoe snel wordt je weer een houten plank? Keep on smiling
PS En ja, de blog blijft nog even in de lucht… Zolang er interesse is… warme groet, helga.
9