De officiële weblog van Helga van Leur; gedachtespinsels over Weer, Klimaat, Duurzaamheid & Het leven van alledag!

De officiële weblog van Helga van Leur; gedachtespinsels over Weer, Klimaat, Duurzaamheid & Het leven van alledag!

Helga van Leur

Helga van Leur

 "De betekenis van ons leven ligt in het verschil
       dat we maken in de levens van anderen."
- Nelson Mandela -




Racedag 6

Kat en muis spelletje

We mogen om 8.01 uur de controlestop bij Port Augusta verlaten. We hebben vanaf Darwin dan 2719 km afgelegd. Nog 392 km te gaan. Maar door de vele tegenwind van gisteren is de accu zo goed als leeg en door het bewolkte en beetje druilerige weer laadt het ook nauwelijks op. Er wordt besloten wel te gaan rijden, maar met slechts 20 km per uur! Alleen het racekonvooi (escort, raceauto en DMU) blijft bij elkaar met zwaailichten, de rest moet een stuk vooruit en dan langs de kant wachten. Het beloofd een rare dag te worden, waarbij we Adelaide misschien niet eens halen. Als we maar op zaterdag voor 11 uur binnen zijn. Dan sluit de race officieel.

Ik mag vandaag met de scout mee met als belangrijke taak om vooruit te kijken wat het weer doet. Een paar ogen geeft extra aanvulling op de weermetingen. Dat neemt de DMU dan mee om te beslissen hoe hard we kunnen rijden met de zonneauto. Via de portofoon wordt omgeroepen dat Ashiya nog stil staat. Ook zij hebben gisteren te veel energie verspild. We rijden we op af en gaan even met ze praten. Ze vertellen dat hun accu helemaal plat is. Hun teamleider is evengoed bijzonder vrolijk. Hij blijkt afgelopen nacht vader geworden te zijn van een zoon. 'Praying for the sun, but getting a son'. De sfeer is ontspannen. Wij zijn ook blij voor hem. En voor onszelf: ondanks de lage snelheid (20km/uur) worden we toch weer 4e.

Helaas zijn de wegen maar tweebaans en het is druk op de weg. Dus ontstaan als snel files achter ons race-konvooi. Via het bakkie komen scheldende roadtrainchauffeurs binnen. Nu zijn die al snel van de scheldwoorden, dus echt onder de indruk zijn we niet. We vinden het vervelend voor ze. Maar we kunnen echt niet meer. De organisatie vindt het vooralsnog OK. Dan komt er bericht dat Ashiya weer is gaan rijden en ons voorbij is gegaan. Hmmmm. Blijkbaar was de accu minder leeg dan ze beweerden.

Met de scout rijden we een kilometer of 10 vooruit en wachten dan tot het racekonvooi in de buurt is. Het wordt een rit met veel wachten. Bij elk benzinestation stoppen we voor koffie of wat andere afleiding. Dan horen we dat België ons met 65 km/uur nadert en al voorbij Port Augusta is. Die lagen nog 100 km achter vanochtend vroeg! Dat kan toch niet? Al gauw krijgen we bericht dat zij gekozen hebben om de accu te verwisselen. Daardoor krijgen ze een tijdstraf van 11 uur. Maar blijkbaar is dat de moeite waard, anders komen ze helemaal niet meer op tijd binnen. Ze zoeven ons voorbij en we zwaaien vriendelijk naar ze...

Na 5 minuten rijden we een rookpluim tegemoet. Het lijkt of er een auto in de brand staat langs de kant van de weg. We zien iemand in een veiligheidshesje zwaaien met de gele vlag om het verkeer te waarschuwen. Verhip, het zijn de Belgen. Hun accu is ontploft en het ziet er naar uit dat er geen gewonden zijn. Met enige verbijstering rijden we door. Ons team baalt even voor hun Belgische medestudenten. Iedereen heeft zich naar aanloop van dit event zich uit de naad gewerkt en dan zie je je droom in de zicht van de haven in rook opgaan. Letterlijk en figuurlijk. Het zal je maar gebeuren.

Na de lunch komen we een tent tegen waar we hamburgers en tosti's kunnen bestellen. Het vindt gretig aftrek. Dat is weer het geluk dat je niet vast zit in het racekonvooi. Terwijl we buiten staan te genieten van een warme hap komt er een konvooi met zwaailichten voorbij. Dat zal Ashiya wel zijn. Met die 20 km/uur van het racekonvooi heb je alle tijd. Dus niet. Het konvooi is rood. Rood?! Twents Rood! Dat kan toch niet? Het is echt zo. We worden ingehaald door ons eigen team. We racen naar de bakkies en we horen dat ze inmiddels 50km/uur rijden. Op jacht naar Ashiya. Oeps. Snel in de auto onze taak als scout weer oppakken.

De rest van de tocht verloopt retespannend. We bespioneren onze voorganger om in te kunnen schatten hoe hard ze gaan, hoe ver ze voorliggen en hoe het met hun accu gaat. We naderen tot op 5 km. Bloedstollend spannend. Echt een kat en muis spelletje. Uiteindelijk lukt het ons (net) niet. Op 7 minuten na! En dat op 6 dagen racen, 3021 km lang. Niet te geloven!

We hebben het fantastisch gedaan. Een 5e plek is top! Van de 40 teams aan de start zijn er maar 8 gefinisht binnen de tijd en Solar Team Twente heeft nog nooit zo hoog gestaan. Dat belooft veel voor de toekomst! Met het verder door ontwikkelen van deze auto zie ik ze nog ver komen. Betere opbrengst van het paneel, betere accu, minder energieverlies, lichtere auto... Er valt nog veel winst te behalen. Het enige wat ze niet meer kunnen verbeteren is het team. Die waren perfect op elkaar ingespeeld met een hoog teammoraal. Met deze 'people' doen we wat voor onze 'planet' en zorgen voor duurzame 'profit'. Alles gedreven door ‘passie’. Daar draait het om! De 4P's van duurzaamheid. Voor nu en later.

Wat een Challenge! Born to be Alive

Wereldstatistieken

dag/nachtlicht
mensen op aarde