De officiële weblog van Helga van Leur; gedachtespinsels over Weer, Klimaat, Duurzaamheid & Het leven van alledag!

De officiële weblog van Helga van Leur; gedachtespinsels over Weer, Klimaat, Duurzaamheid & Het leven van alledag!

Helga van Leur

Helga van Leur

 "De betekenis van ons leven ligt in het verschil
       dat we maken in de levens van anderen."
- Nelson Mandela -




Racedag 1

De zon schijnt niet altijd...

Vandaag gaat het echt gebeuren! De eerste dag van de race begint al vroeg. De ploeg staat om 4 uur op en vertrekt naar het plein bij Parliament House in het centrum. Het racekonvooi ( de 3 kernwagens: Escort, 21Connect, DMU) staan in het centrum, de rest wacht bij Sexyland iets buiten het centrum. We mogen als 1e weg na onze fantastische kwalificatie gisteren. Er heerst positieve spanning. We verlangen naar de doorsteek dwars door het rode hart van dit enorme continent. In 5 dagen op zonkracht van 'noord-Schotland naar het zuiden van Italië', 3022 km.

Onze rode zonneauto zoeft iets na half negen voorbij en wij sluiten aan. Bij 2e stoplicht gebeurt iets raars. Onze auto's uit konvooi voor de camper sorteren naar rechts en staan stil. Ook bij groen licht op de weg. Sjit. Stil? Nu al? Voordat het tot ons doordringt schiet de ene na de andere auto ons links voorbij. Daar gaat ons voordeel. Er zou 2 minuten tussentijd moeten zitten tussen de teams bij vertrek, maar gezien de hoeveelheid zonneauto's die ons passeren, is dat veel minder. Daar gaan we: Van positie 1 naar 25 in slechts 20 minuten tijd. Wat een valse start...

De motorcontroller blijkt opgeblazen te zijn. Die stuurt de elektra aan. Dat is bij alle trainingen nog nooit eerder gebeurd, maar nu wel 2 km na de start. We balen enorm. Dit is geen oefensituatie mee, nu is het voor het echt. Door het vele oefenen weet iedereen wel wat hij moet doen. Ik kan niks beters bedenken dan vriendelijk te wuiven naar onze inhalende competitors. That's life. Na 20 minuten vertraging rijden we weer. In Darwin passeren we de ene na de andere zonneauto met pech. We kennen het gevoel, leven met ze mee. Maar het blijft een race. Elk plaatsje hogerop schuiven in de ranglijst is er weer een! De één zijn nood is de ander zijn hoop.

Darwin uitkomen blijkt niet zo makkelijk. We blijven achter en legerkonvooi steken op een tweebaansweg, zonder inhaalmogelijkheden. Hele stukken maar 40 km/uur. Overigens met nog wat andere zonneauto's. Dat kost ons nog meer tijd op de koplopers.

De pech is nog niet over... Onze truck blijkt autopech te hebben (lekke band, reserveband dito). 140 km na start, dus 50 km achter op konvooi als wij het horen. Er wordt besloten de fotoauto met Haico terugsturen. Merijn (camera/verslaggever RTL) gaat mee.

Bij de 1e mediastop in Katherine (na 317 km), hebben we heel wat concurenten ingehaald: er zitten dan nog maar een stuk of 9 voor ons. De Nuna6 blijkt 40 minuten voor te liggen, vrijwel gelijk met Tokai en Michigan. Gecompenseerd voor de vertragingen, blijken we het best goed te doen.

Opvallend was de gevoelstemperatuur buiten. In Darwin is het 's ochtends vroeg al niet te harden, vanwege het vocht in de lucht. Hier is het net zo warm, maar lekker droog. En dat maar 300 km zuidelijker. Wat een verademing. Zelfs de overgang van airco in de auto naar daarbuiten viel erg mee. Na 4 uur zitten (waarvan 3 uur achter het stuur) was het strekken van de benen wel erg lekker.

We hebben last van wolkenvelden onderweg - altostratus. Dat blijkt de zonopbrengst voor auto 25% terug te brengen. Dus moeten we minder hard rijden om de accu niet teveel uit te putten. We hebben veel energie verloren bij de inhaalacties bij het verlaten van Darwin. De accu kan niet elke dag volgeladen worden. Het moet zo worden uitgekiend dat we Adelaide net halen. Maar aangezien ze de laatste dag ook bewolking en zelfs regen verwachten, kunnen we dan alleen maar op de accu rijden. En die energie moet nu worden gespaard. Australië is wel een zonnig land, maar de zon schijnt niet altijd.

In de namiddag komt de volgende tegenvaller: we hebben contact kunnen leggen met de trucker Johnny via de satelliettelefoon. De pechhulp komt pas rond 17 uur. Tegen de tijd dat dat verholpen is, is het donker (18.30 uur) en ben je niet meer verzekerd voor het rijden. Conclusie: hij kon onze slaapplek nooit meer bereiken, en de dag erop ook wellicht niet. Geen tenten, geen kookgerei, geen slaapspullen van veel teamleden. Slik. Weer een probleempje op te lossen!

Het is zaak om te kamperen bij een plek met water/eten. Hopelijk halen we het tot de volgende controlestop, want daar zit een tankstation met meestal ook voedsel. Tegen 17 uur ziet het ernaar uit dat we het gaan halen en komen uiteindelijk met 5 andere teams vrijwel tegelijkertijd de parkeerplaats op van Dunmera, bij een benzinestation. We parkeren de DMU aan het eind van de parkeerplaats. Onbedoeld geeft ons dat 200 meter voorsprong op de dag uitslag. Dus ineens 6e. Toch mooi gedaan met alle pech van de dag. De 3 koplopers zitten ver voor ons. Zij hebben rond 715 km afgelegd, wij 633.

Bij het benzinestation kunnen we gelukkig broodje hamburger en patat krijgen. We hoeven de noodvoorraad die in elke auto ligt gelukkig niet te plunderen. De werkplaatstent voor de zonneauto is wèl mee in het konvooi, evenals een generator. Beetje geluk bij ongeluk.

Voor de nachtelijke routine aanvangt, heb ik met Jurjen de weerberichten op internet bekeken. Hij vertelde dat de weerauto niets kon doorgeven vandaag vanwege communicatieprobleem. Het reserve weerstation op de DMU lag er ook uit vanwege de startpech. Echt een lekker pechdagje vandaag!

Bovendien hebben we een zware waarschuwing gekregen van de observers. Ze vonden te weinig afstand zitten tussen elektro, mechanica en media. Als je in één keer het hele vaste racekonvooi van de concurrent moet inhalen, kost dat tijd en dus op een tweebaansweg lange tijd op 'de verkeerde weghelft'. Je wilt echt geen Roadtrain (vrachtwagencombinatie van 56 meter) plotseling zien opduiken. Je kunt niet anders dan tijdelijk dichter op elkaar te zitten, maar ze zijn streng. Alle auto’s mogen dicht op elkaar tijden, maar als je van het konvooi bent moet er minimaal 500 meter tussen zitten.
Dat zijn de valkuilen van lange en vermoeiende ritten. Je moet de hele dag scherp blijven! Morgen krijgen we extra controles en kunnen we laten zien dat we goed van wil zijn.

Het wordt kraakhelder met een prachtige sterrenhemel. Sterrenkundige Vincent icke zei ooit: hoe donkerder, hoe meer licht er is. En dat is absoluut waar! Het was genieten van de Melkweg en die tig triljard zonnen aan de nachtelijke hemel. Jammer dat de muggen ook zo genoten :-) Ondanks dat het niet koud was, toch lange mouwen en broeken aan. Qua slaapplekken was het puzzelen. De meesten hebben in hun auto geslapen, sommigen in de werkplaatstent, camper of buiten op grond. Hopen dat het morgen (nog) beter gaat :-)

Wereldstatistieken

dag/nachtlicht
mensen op aarde