De officiële weblog van Helga van Leur; gedachtespinsels over Weer, Klimaat, Duurzaamheid & Het leven van alledag!

De officiële weblog van Helga van Leur; gedachtespinsels over Weer, Klimaat, Duurzaamheid & Het leven van alledag!

Helga van Leur

Helga van Leur

 "De betekenis van ons leven ligt in het verschil
       dat we maken in de levens van anderen."
- Nelson Mandela -




Warchild - banenruil

No Guts, No Glory…

♪ “Morgen zal het vrede zijn, zal de zon je strelen”.♫

Altijd fijn om vooruit te kunnen kijken en met hoop te leven. Dat is niet voor iedereen weggelegd. War Child en Radio 538 hebben in de laatste week van maart een actie opgezet om geld binnen te halen voor oorlogskinderen.
 
Daarbij werden stunts uitgevoerd, waarbij BN-ers moesten ruilen van beroep. Marco Borsato had het ludieke idee opgepakt het weerbericht op RTL4 te presenteren. Wat gewaagd! Consequentie: Helga moest een liedje overnemen en live zingen op Radio 538. Ahum! Zo niet nóg gewaagder. Op advies van Marco werd het “de Speeltuin”: een kort, maar ook klein en emotioneel lied.
 
Over het resultaat heb ik gemengde gevoelens. Marco deed het fantastisch op 25 maart!  Het is in het echt óók een lieve, warme, innemende en enthousiaste persoonlijkheid. Het was een eer om een paar uur met hem te mogen samenwerken.
 
Mijn optreden werd overstemd door zenuwen. En die waren helaas niet van staal ;-). Voor aanvang voelde ik mijn benen al niet meer en ik moest zelfs de tafel vastpakken om te blijven staan. Dapper had ik voorgenomen de microfoon vast te houden in plaats van in de standaard. Daar had ik na 1 regel zingen spijt van: de microfoon trilde in mijn handen nóg harder dan mijn stembanden.
 
Uiteraard had ik lessen genomen. Ik heb nooit eerder gezongen en vond het wel nuttig wat technieken aan te leren. Mijn lieve, optimistische docente Liesbeth Gresnigt heeft mij een stoomcursus gegeven, onder het motto: iedereen kan leren zingen. De een wat sneller dan de ander… dat wel! En we hadden maar 3 weken om er iets van te maken. Ik heb zeker wat gehad aan die technieken, behalve dat het ‘ademhalen met de buik” totaal mislukte. Mijn buik voelde geheel verkrampt tijdens het optreden. Daar sta je dan met je goede gedrag. Sommigen becommentarieerde het als “zo vals als een kraai” (ach, dan lijkt het tenminste nog ergens op :-)). Anderen (gelukkig de meerderheid) vonden dat het emotioneel en vooral heel dapper/stoer/van lef getuigen.
 
Maar ach, “No Guts, No Glory”. Het was voor het doel en ik heb een geweldige ervaring achter de rug. Ik heb zoveel geoefend dat ik het lied nu maar niet uit mijn hoofd krijg. En anders zorgen de huisgenoten er wel voor: mijn dochter Madeleine (5 jaar) zingt het uit volle borst en de papegaai fluit het deuntje onaangekondigd. Mijn zoon Laurens (7) vond het lied op de radio ‘anders’ klinken. Tja, wat wil je: thuis zing ik het tenminste zuiver, hahahaha!
 
Toch heb ik ook nu weer gemerkt dat als je iets doet dat buiten je gebruikelijke grenzen ligt (out-of-your-comfortzone), het ook veel voldoening geeft. Zonder uitdaging wordt het leven eentonig en groei je niet. Als je niets probeert, kom je er ook niet achter of het leuke dingen oplevert. Dat is wat ik altijd mijn kinderen probeer uit te leggen, maar dat geldt evengoed voor mij als volwassene. Dat besefte ik opnieuw deze maand. Juist het verleggen van grenzen maakt dat je leeft. Volg je hart en doe wat goed voelt. Mijn nieuwe levensmotto: No Guts, No Glory!!!!

Wereldstatistieken

dag/nachtlicht
mensen op aarde