*
Soms is ouder worden best leuk. Sommige dingen gaan je makkelijker af vanwege ervaring. Maar vermoedelijk werkt stabilisatie van de hormoonspiegel ook mee
. Ik merk vooral dat ik reizen steeds leuker ga vinden. Vroeger (nou ja, nu ook nog wel) was de aanloop naar de reis een crime. Lijstjes maken, aan alles denken en hopen dat je niks vergeet. De stress voor de vakantie alleen al… Daar heb dan je alweer vakantie nodig om van bij te komen.
Nu de kinderen wat ouder zijn, merk ik hoe leuk het is als je met hen dingen kunt beleven. Ervaringen en belevenissen onthoudt je de rest van je leven, niet de dagelijkse dingen. Dus elk jaar doe ik weer een poging ze een onvergetelijke vakantie samen te stellen: beetje voor de kids en beetje voor ons zelf. Niet elk jaar naar dezelfde plek, maar nieuwe input, nieuwe ervaringen, nieuwe herinneringen.
Dit jaar ging het verdacht soepel. Ik werd bijna nerveus omdat de stress uitbleef. Op de computer heb ik ooit een standaard vakantiepaklijst gemaakt (tip!). Alles wat je mee moet nemen, wat je moet regelen, waar je aan kunt/moet denken staat erop. Die lijst hoef ik alleen maar aan te vullen, te printen en door te strepen. De enige zorg was nog dat vooraf alles kasten vol lagen met gewassen spullen.
De kinderen kregen de opdracht kun eigen koffer te pakken. Daar zijn ze oud genoeg voor (10, 8 en 5). Uiteraard nog wel controle uitgevoerd. Mijn 5-jarige dochter had verdacht veel zwemspullen mee had (we hadden een huisje met zwembad gehuurd!) en iets te weinig overige kledingstukken
. Maar ach, zo leren ze het (uiteindelijk) wel!
Op weg naar ons vakantieadres worden de kilometers verslonden met DVD’s kijken (wat een werelduitvinding!), muziek luisteren en spelletjes doen. De kinderen spelen graag TV-spelletjes na. Quizvragen stellen, inclusief de kleurdegradaties van de Paingame bij een foutief antwoord. Ik wist niet eens dat mijn kinderen dat programma keken, maar soms keurt Papa andere dingen goed dan Mama zou doen. Tja…
Met dank aan een actie van WNF en een grootgrutter gaan de vragen vooral over “Welk dier is de grootste, snelste, oudste, etc.”.

Op de vraag wat voor dier ik zou willen zijn, hoefde ik niet lang na te denken. Met mijn fascinatie voor de atmosfeer ligt het misschien wel voor de hand: een vogel. Het lijkt me heerlijk afstand te kunnen nemen van de grond en op hoogte verwonderd te kunnen kijken naar wolken, wegen, landschappen… Nooit in de file, zeer gevarieerde bestemmingen, altijd in de zon boven de wolken
(”Elk voordeel heb zijn nadeel”: je moet wel oppassen voor roofvogels, anders overkomt mij hetzelfde als mijn soortgenoten op de foto’s – ineens op een ochtend waren de vlekken daar. Overigens geen bewijsmateriaal onder het raam gevonden.).
De vakantie is weer perfect verlopen. Geen pech, geen ziektes en vooral veel nieuwe leuke ervaringen. Ik merk dat ik reizen steeds leuker ga vinden. Je ziet andere dingen dan je gewend bent, je geniet van alle verwonderingen en kunt je hoofd even “resetten”. Het helpt relativeren. Zou dat de reden zijn waarom mensen naarmate ze ouder worden steeds meer gaan reizen?!? Nooit gedacht dat ik dit hardop zou zeggen: Jippie, ik wordt ouder!!!!
0